| Lekker uitwaaien in Noordwijk |
| woensdag 13 mei 2009 | |
Afgelopen zondagochtend begon de dag met een relaxte zwemtraining. Techniek, glijden. Heerlijk rustig. Goed begin van de dag. De zon scheen al volop en dat maakte de kriebels alleen maar groter toen we na de zwemtraining in de auto stapten op weg naar Noordwijk. In Noordwijk wonen Andy en Bram, goede vrienden en trouwe supporters in Hawaii! Natuurlijk konden we zomaar een afspraak maken. Want er stond namelijk nog een flinke duurloop op het programma. Maar Andy en Bram zijn dat van ons gewend en aangezien ze minstens zo sportminded zijn als wij vormde dat geen enkel probleem. Andy had al een mooie route voor ons uitgestippeld, terwijl Bram de kip in de gaten zou houden.
|
| < Vorige | Volgende > |
|---|
Afgelopen zondagochtend begon de dag met een relaxte zwemtraining. Techniek, glijden. Heerlijk rustig. Goed begin van de dag. De zon scheen al volop en dat maakte de kriebels alleen maar groter toen we na de zwemtraining in de auto stapten op weg naar Noordwijk. In Noordwijk wonen Andy en Bram, goede vrienden en trouwe supporters in Hawaii! Natuurlijk konden we zomaar een afspraak maken. Want er stond namelijk nog een flinke duurloop op het programma. Maar Andy en Bram zijn dat van ons gewend en aangezien ze minstens zo sportminded zijn als wij vormde dat geen enkel probleem. Andy had al een mooie route voor ons uitgestippeld, terwijl Bram de kip in de gaten zou houden.
Na een flinke kop thee en even goed bijgekletst te hebben gingen we op weg. Andy fietste het eerste deel met ons mee. Dat voerde door de duinen van Noordwijk naar Katwijk. Vanuit Katwijk liepen we rustig door een aantal woonwijken om uiteindelijk buiten Katwijk de weg te volgen naar Noordwijk. Bovenlangs liepen we langs de weg in een geweldig zonnetje met goed gezelschap onze kilometers. Rick en ik sprintten weer bij een paar plaatsnaambordjes. Katwijk was voor mij. Noordwijk werd nipt door Rick gewonnen. We waren zo'n drie kwartier onder weg en natuurlijk begon er weer wat onaangenaams te roeren in mijn darmen. Het kwam razendsnel opzetten en ik verzamelde alvast een paar enorme eikenbladen voor het geval ik een stil bosje tegen kwam. Dat liet even op zich wachten, maar Andy wist een uitstekend alternatief. De voetbalclub in Noordwijk. Eenmaal daar was de nood wel heel erg hoog geworden en ik sprintte (voor zover dat nog ging) door de velden naar de kantine. Dat leverde me natuurlijk de nodige opmerkingen op. "Oh, we zien het al. Gelijk door naar de bar!" In de kantine schoot de kantinedame me direct te hulp en wees me de weg naar de wc. Daar ontplofte ik ongeveer. Maar het luchtte enorm op!
Vijf minuten later konden we onze weg weer vervolgen. Andy wees de weg door de al weer bijna uitgebloeide bollenvelden richting Noordwijkerhout. Het bordje Noordwijkerhout was met overmacht voor Rick. Ik liet hem begaan en sneed in ieder geval niet de route af door de verkeerde kant van de rotonde te nemen...! Vlak voordat we vanuit Noordwijkerhout het strand op zouden gaan kwam Bram de fiets van Andy halen, zodat andy het laatste stukje met ons mee kon lopen. Het strand was naar onze smaak nog best mul, maar volgens de expert (Andy dus!) heel goed te doen! De strandafgang was puur mul zand en zo kwamen we aan het eind van onze lange duurloop nog behoorlijk wat pittige stukjes tegen. Na het strand volgde nog wat duinpaadjes. Het bordje Noordwijk won ik dit keer! In Noordwijk mochten we nog een paar valsplatjes en een heuveltje over en toen waren we weer terug bij het begin. De kip was inmiddels goed gaar geworden en Bram en Andy verwendden ons met een heerlijke pastamaaltijd.
